สถานที่แคบๆเปิดเพลงดังๆ ผู้คนมากมาย

ก้าวแรกที่ก้าวเข้าไปแทบไม่มีที่ยืน มีแต่ที่นอน

คนไปไหนหมดว่ะ หรือว่ากูมาเร็วไปที่ไหนได้

กลุ่มฉานเป็นคนแรกของ Indy

พระเจ้าช่วยไม่มีใครเลยเลือกที่นอนกันตามสบาย

แต่ไม่ต้องผิดหวังพอเที่ยงคืนกว่าๆนิดๆเท่านั้น

ผู้คนก้เริ่มเข้ามามากมาย หนุกหนานกันเต็มที

เรดี้ไนร์

สักพัก เต้นพอมันๆ อีเข่ง ดันร้องไห้

เห็นใจนะไม่ต้องเสียใจไป แค่ผู้ชาย ใช้คำว่าแค่ผู้ชายไม่ดีคนนึ่ง

ไม่มีเค้าเราก็อยู่ได้ เข้าน้าเข่ง เกิดมาเป็นกะเทยทั้งที

หาดีกว่านี้คงไม่มีอีกแล้ว 555+ อะล้อเล่น

เพลงที่เข่งลืมไม่ได้  นี้แหละคือ ค_ว_า_ย เสียใจ

แต่ฉานยังหนุกหนานเหมือนเดิม สุดๆๆๆสุ๊ด

ใครโทรมาโทรมาทำไมกรูไม่รับ

"ฉานชอบเที่ยวมันผิดหรือไง ก็ฉานรักในเสียงดนตรี

เป็นกุลสตรีที่รักสนุก ชอบไปบุกตามผับตามบาร์

ไม่ชอบคุยกะคนแปลกหน้า ชอบเฮฮาแต่ไม่บ้าผู้ชาย

คุณพ่อคุณแม่ท่านอยู่ในใจ ประเดี๋ยวกลับไปรายงานตัว

ตอนนี้มันเป็นเวลาทัวร์ ท่าเต้นลั่วๆไม่อายฟ้าดิน

ถึงจะรักสนุกอย่างไร ก็ยังตั้งใจ ใจรัก

ไม่ทำตัวให้เป็นราคี  แค่ชอบดนตรีก็เท่านั้นเอง"

ต่างคนก็ต่างมีหน้าที่ของตัวเอง ทำให้ดีที่สุดก็พอแล้วมั้ง