Up Us 的个人资料ก า ร เ ดิ น ท า ง ข ...照片日志列表更多 工具 帮助

日志


8月27日

AcC.& LoVe.

 
 
                เมื่อมีรักนักบัญชีต้องเดบิต
 
 
          ถือเป็นสิทธิสินทรัพย์ของเจ้าของ
          
          เมื่อรักช้ำนักบัญชีน้ำตานอง
 
 
           จำใจต้องเคดิตปิดบัญชี     
 
 
(เมื่อไหร่ที่เราจะมีโอกาสเปิดบัญชีใหม่กะเค้าบ้างหรือว่าสินทรัพย์ในตัวเรายังม่ายพอที่จะเปิดบัญชี)
 
 
8月24日

24/08/2006

 
               วัน นี้ ตื่น เช้า เพราะ แม่ โทร มา หา และ น้า เวช ก้ โทร มา ถาม เรื่อง ฝึกงาน 
 
 ตั้ง ใจ ว่า จะ ไป ถ่าย ประชาชน ใหม่  และ ไป ห้อง สมุด  พอ ถึง ที่ ว่า การ อำเภอ เมื่อง
 
ก้ ต้อง ตะลึง กับ กระดาษ เอ สี่  ตัว หนังสือ ใหญ่ มาก เนื้อ ความว่า ( คิว บัตร ประจำ ตัว ประ ชาชน หมด พรุ่งนี้ ค่อย มา ใหม่)
 
เรา เอะ ใจ ว่า อ่าว มี อย่าง นี้ ด้วย หรอ ด้วย ความค้อง ใจ และ ไม่ ยอม เดิน เข้า ไป ถาม ได้ คำ ตอบ แล้ว
 
ถึง กับ อึ้ง เอะ รับ แค่ วัน ละ 100 คน แล้ว ทำ งาน ทั้ง วัน ยังงี้ ก้ มีด้วย เกิด มา เพิ่ง เคย เห้ง แล้ว เวลา
 
ที่ เหลือ พนัก งาน หรือ เจ้า หน้า ที่ ทำ อะไร หลัง จาก เสร็จ 100 คน ถ่าย บัตร ก้ แปป เดียว อ่าว ....งง
 
แล้ว เด็ก ฝึก งาน ก้ บอก อีก ว่า บัตร แบบ สมาร์สการ์ด จะ หมด ก้ เลย ต้อง ทำ แค่ วัน ละ ร้อย เอะ...
 
เอะ บ่อย มาก เพราะ เรา เรื่อง มาก หมด ทำ ไม ม่าย ทำ เรื่อง ขอ ทำ ไม ไม่ จัด ทำ ล่วง หน้า ทั้งๆที่
 
สารคาม ก้ เป้ง เมือง แห่ง การศึกษา ก้น่า จะรู้ ว่า จะ ต้อง มี คน มา ทำ บัตร เยอะ ระบบ การ จัด การ
 
ฮ่วย แตก  พอเถอะเรื่องนี้ เบื่อมากถึงจะบอกว่าอำเภอแบบใหม่ก้เห้งเป้งแบบเดิม เบื่อ เบื่อ แก้ไขไม่ได้ราชการไทย
   
 
          ก้ เลย กลับ มา ไป ห้อง สมุด ต่อ หา งาน แต่ ม่าย ได้ ก้ เลย ยืม หนัง สือ มา อ่าน เล่น 5  เล่ม
 
เล่น แรก ที่ หยิบ มา อ่าน เรื่อง เฉียดตาย  อ่าน แล้ว ก้ ต้อง บอก ไม่ ถูก ไม่ รู้ จะ บอก ว่า อารมณ์ ไหน ดี 
 
มี ทั้ง เศร้า น่าเห้งใจ เหลือ เชื่อ น่าสงสาร  แต่ เรื่อง ที่ อ่าน ทุก เรื่อง เค้า รวม เรื่อง ที่ มา ออก รายการ
 
เจาะ ใจ  เรา ได้ อ่าน เรื่อง ของ น้องลักษณ์ ที่เข้มแข็งมากกกกกกกๆๆๆๆๆๆ  จนบอกไม่ถูกว่า น้อง เป้ง เด็ก 
 
ที่ ต้อง เจอ กับ โรค ร้าย ที่ เป็น แผล ทั้ง ตัว ทั้ง ข้าง ใน และ ข้าง น้อง จน ปัจจุบัน น้อง ลักษณ์  ตา ปอด
 
แต่ จิต ใจ ดี มาก ตลอด เวลา ที่ ป่วย น้อง ลักษณ์ ไม่ ร้องไห้ บอก แต่ ว่า มัน เป้ง กรรม ของ เค้า ที่ เค้า ต้อง
 
รับ ไว้ เพราะ เค้า ได้ เคย ทำ กับ ใคร ไว้ ใน ชาติ ก่อน ชาติ นี้ เค้า เลย มา เอา คืน (แม่น้องสอนเรื่องเวงกรรม)
 
ตลอด เวลา ที่ ป่วย เค้า จะ นั่ง สมาธิ และ สวด มนต์ ตลอด เวลา และ เวลา เจ็บ มากๆ เค้า ก้ จะ แผ่ เมตตา
 
ถ้าใครได้อ่านเหมือนเราก้อาจจะมีความรู้สึกเหมือนกับเราก้คือ  เราร้องไห้ไปด้วยตลอดเวลาที่อ่านเรื่องราวของน้องลักษณ์
 
เพราะน้องเค้าม่ายได้เป็นอย่างนี้มาตั้งแต่เกิด  ตอนเด็กๆน้องเค้าน่ารักมาก และเรียนดีมาก  ตอนสุดท้ายน้ำตายิ่งไหลไม่หยุด
 
เพราะน้องเค้าจะเขียนให้กำลังทุกคนที่ได้อ่านเร่องของเค้า  เค้าบอกว่าลักษณ์ไม่รู้จะเขียนยังไงเพราะลักษณ์พุดไม่เก่งและรัก
 
ก้ไม่ชอบเขียนเท่าไหร่ลักชอบอ่านมากกว่า (ลักษณ์ บอกว่า เวลาเรามีความทุกข์มากๆให้หาอะไรมาทำซะให้วุ้นๆเข้าไว้
 
จะได้ไม่ต้องคิดอะไร  และ ทำบุญให้มากๆ จะได้มีแต่เรื่องดีๆเข้ามาในชีวิต ตอนนี้ลักเองก้ทำได้หลายอย่าง และสิ่งที่ผมเขียน
 
คงจะเป้งกำลังใจให้คนหลายคนและขอให้เรามาเป็นกำลังใจให้กันและกัน) ได้อ่านเรื่องของน้องลักษณ์แล้วเราก้ได้แง่คิหลายอย่าง
 
เค้าเป็นเด็กกว่าเราตั้งเยอะเจอเรื่องร้ายกว่าเรามากมาย เค้ายังมีจิตใจที่เข้มแข็ง และยังต่อสู้ได้อย่างภาคภูมิใจ  แล้วเราซึ่งมีพร้อมทุกอย่าง
 
เราเจอปัญหานิดหน่อยหาทางออกม่ายได้เราก้ท้อและก้ร้องไห้ แล้วเรื่องใหญ่ๆที่ตามมาจะเป้งอย่างไรจะสู้ไหวไหม เราก้จะสู้อย่างเต็มที่
 
สิ่งที่เราเคยผิดพลาดมาเราแก้ไขมันไม่ได้  แต่เราจะสู้อย่างภาคภูมิใจ (กูสู้ด้วยตัวกูเองมึงไม่เกี่ยว)  เรายังมีคนที่ค่อยเราอีกมากมาย (จำไว้นะติ๊กมึงจำไว้)
 
เมื่อวาน  พี่ชาย เราโอนตังมาให้อีกแล้ว ขอ หนึ่งเท่าได้เพิ่งเป็งเท่าตัว  สรุปว่าเดือนนี้ใช้ตังไปเยอะมาก  (พี่ตั้ก พี่เป็นผู้ชายที่ติ๊กรักมากที่สุด ลองจากพ่อของเรานะ)
 
ตอนนี้พี่กำลังจะมีน้องให้ติ๊ก(อย่าทิ้งติ๊กนะติ๊กม่ายมีใครแล้วนะ)อย่ารักติ๊กน้อยลงนะ )  เฮ่อ  เราชอบทำตัวมีปัญหาอีกแล้ว เรื่องบ้างเรื่องเราม่ายสามรถบอกใครได้
 
เราม่ายอยากเก็บไว้คนเดียวรูไหมว่ามัน อึดอัดมาก จะทำไงได้ละ  เราก้ม่ายรู้นะว่าเราโตขึ้น แต่เรายังอ่อนแอ กับเรื่อง ครอบครัวมากเลย
 
เรารู้ว่าถ้าแม่พูดเรื่องเศร้าเมื่อไหร่  น้ำตา แม้ง ไหลทุกที แม่ก้บอกอยู่เสมอว่าอย่าอ่อนแอ  พยายามแล้ว แต่ม่ายได้ (ตอนที่กำลังพิมพ์ก็ร้องไห้ไปด้วยเลย)
 
เมื่อก่อนเราไม่เห็นเป็นอย่างนี้เลย  เราก็รู้นะว่าสาเหตุมาจากอะไร ที่ทำให้เราเป็นคนร้องไปไห้ทุกทีที่พูดถึงเรื่องครอบครัวทั้งๆที่เรื่องมันไม่ได้เศร้าเลย
 
แค่พูดถึงน้ำตาก้ไหลอย่าได้มาพุดเชียว เดียวได้เห็นน้ำตาไหลเป็นแน่เลย 
 
                รักยังไงมันก็คือรัก  ฉันรู้จักคำนี้ในวันที่สายเกินไป
 
 
   
 
 
8月17日

คืนให้แล้วนะ

 
 
                 คืนให้แล้วนะ  ทุกอย่างที่เป้งของเทอฉันคืนให้หมดแล้ว
 
พอกันทีนะ  อย่ามาทำลายความฝันที่สวยงามของฉันอีกเลย
 
จบกันทีนะ   ความรู้สึกที่เคยมีต่อกัน
 
จากวันนี้นะ   จะได้เห้งโลกที่สดใส  เมื่อโลกนั้นม่ายมีเทออีกต่อไป
8月15日

เริ่มการเรียนหลังมิดเทอม

 
 
       วันแรกก้เริ่มต้นดีซะแล้ว  เริ่มต้นดีมีชัยไปกว่าครึ่ง  หุหุ  แต่ม่ายรู้ว่าหลังจากนี้จะเป้งยังไง
 
ก้ติดตามชมกานต่อไป    วันนี้ตั้งใจเรียนมากเพราะเนื้อหาเยอะจิงๆ  โคตรเลย  สอบตายแน่เลย
 
เตรียมใจไว้แล้ว  บัญชีบริหาร  แสนโหด   วันนี้ตั้งใจว่าจะทำหลายอย่างแต่  ที่ตั้งใจไว้ทำได้อย่างเดียว
 
ที่เหลือเป้งสิ่งที่ม่ายได้ตั้งใจ  วันนี้ไปถ่ายรูปมา  พอดี  แม่ออด๊าช  อยากเห้งรูปลูกสาว  ก้เลยต้องไปเป้งเพื่อน
 
และก้แวะไปทำธุรมา  โอ๊ะโอ้  วันนี้ใช้ตังเกินกำหนดตั้งเยอะ  ว้า เอาอีกแล้วเราห้ามใจม่ายได้เลยเป้งงี้ทุกที
 
ทีหลังจะม่ายเข้าไปในเมืองแล้ว  ไปทีไร้  หมดเลย  ตังอะ   ช่างนี้รูมเมด กำลังเป้งบ้า ทะเลาะกะแฟนมา
 
จะเป้งบ้ากะมาน  นึกว่ากิงยาผิดขนาด  เห้งเหมือนคนบ้ามากเลย  หายใจเข้าเป้งความรัก หายใจออกเป้งความรัก
 
ทรมานนักนะเจ้าความรักเนีย  วันนี้ม่ายเห้งพี่ชายโทรหาเลย  หรือว่า  พี่เราต้องรู้แน่เลยว่าเราจะขอตัง.......!!!
 
เวงกำมีจิง  ช่วงนี้ก้ปกติดีทุกอย่าง แต่รูสึกเหนื่อยมาก  ม่ายรู้เพราะอารัย  เซงด้วย
 
นี้แหละคนเราว่างจนต้องคิดอารัยเรื่อยเปื่อย  ให้ความคิดมารกสมองตัวเอง
 
เอาไว้แค่นี้ก่อนละกาน  อืม 
8月14日

วันแม่ที่ผ่านมา......

    
 
          วันแม่ที่ผ่านมาเราก้กลับบ้าน  เพราะก่อนถึงวันแม่ พวกพี่ๆทั้งสองคนของฉันโทรมาบอกให้กลับให้ได้
 
ม่ายบอกเค้าก้กลับอยู่แล้ว   เพราะเค้าตั้งใจไว้แล้วว่าจะกลับ ก้เลยโทรบอกแม่ว่าจะกลับ  พอตอนเช้าแม่ก้เลยโทรมมาปลุก
 
โอเค  วันนั้นก้เลยต้องตื่นแต่เช้า  เราก้รีบขับรถกลับ 30  นาที  ถึงบ้าน  แม่ก้นั่งรออยู่แล้ว  พอไปถึงก้กิงข้าวที่แม่ทำไว้
 
อร่อยมาก ผีมือแม่เรา  เสร็จ ก้เริ่มคุยกาน คุยหลายเรื่องมากเลย แม่ก้เล่าให้ฟังทั้งเรื่องสนุกและเรื่องทุกข์  เรารับรู้ตลอดว่า
 
แม่รักเรามาก  เรารู้ว่าพี่ชายรักและห่วงเรา   เรารูว่าพี่สาวเป้งห่วงและไว้ใจเรามาก   ทั้งสามคนเคยคนที่เราทั้งรักและเคารพ
 
เรารู้ว่าครอบครัวเราเริ่มเปลี่ยนแปลงเมื่อหัวหน้าครอบครัวต้องมาจากเราไป  เรารู้ว่าทุกคนในครอบครัวเสียใจมาก
 
แต่พี่ของเราทั้งสองคนเข้มแข็งมาก แต่เราอ่อนแอ เกินจะรับได้  แม่ก้รู้ว่าเราเป้งคนที่อ่อนแอแม่ก้จะใส่ใจเรามากขึ้น
 
เราสังเกตุเห้ง   เพราะแม่ค่อยรับฟังปัญหาทุกอย่างในชีวิตเรา  ตอนนี้เราเริ่มคุยกะแม่มากขึ้นเล่าเรื่องทุกอย่างให้แม่ฟัง
 
ตอนนี้แม่กลายเป้งแม่ยกกำลังสอง  เพราะภาระเพิ่มขึ้นเป้งสองเท่า  เราก้พยายามที่จะช่วยเท่าที่จะทำได้   ตอนนี้เรารู้แต่ว่า
 
เรารักแม่มากที่สุดในโลก เป้งสิ่งที่เราม่ายกล้าที่จะบอกแม่ เมื่อไหร่ เมื่อไหร่  เราเฝ้าถามตัวเองว่าเมื่อไหร่ที่เราจะกล้าพูดสักที
 
หรือเราต้องรอให้ประวัติซ้ำรอย 
 
         วันแม่ที่ผ่านมาครอบครัวเราก้มายมีอารัยเป้งพิเศษ ก้เหมือนกะวันทั่วๆไป  จะพิเศษหน่อยก้ตรงที่เราซื้อดอกมะลิไปไหว้แม่
 
ซึ่งเราได้รับหน้าที่เป้งตัวแทนของลูกๆเพราะพี่ของเราทั้งสองคนม่ายได้อยู่ด้วยกาน เพราะต่างคนก้ต่างทำงาน หาเงินมาให้แม่
 
เรารู้สึกว่าครอบครัวเราเป้งครอบครัวที่อบอุ่นมากเลยนะ  เพราะลูกๆของแม่ทุกคนรักแม่แส่ใจในสุขภาพของแม่มาก
 
ตอนนี้เรารู้แค่ว่าเรารักแม่มากที่สุดในโลกและเราต้องดูแลแม่ของเราให้ดีที่สุดตลอดชีวิต 
 
(เกลียดจิงๆพวกที่ทิ้งพ่อทิ้งแม่  น่าจะฆ่าให้ตายตั้งแต่เกิดพวกม่ายสำนึกในบุญคุณ)
 
รักแม่ให้มากๆ เพราะเราทำสิ่งไหนให้แม่เราก้จะได้สิ่งนั้นกลับมาเมื่อเรามีลูกของเราเอง
 
ทำความดีเยอะๆ เราจะได้ม่ายต้องทุกข์ในภายภาคหน้า
 
เมื่อลูกคนนี้รวบรวมความกล้าได้มากพอ  จะบอกกะแม่ว่ารักแม่มากที่สุดในโลกเลย
 
 
8月11日

สอบเสร็จ แล้วจ้า. เอกราชเป้งของเรา

วันนี้เป้งวันที่  โล่งอกที่สุดเลยจ้า  เพราะเราสอบเสดแล้ว   รอมาตั้งสองอาทิตย์
 
เหลือแต่คิดว่าจะไปฉลองที่ไหนดี  อันนี้ต้องรอปรึกษาเพื่อนก่อนดีกว่า
 
คิดคนเดียวม่ายไหวอะ เพราะ เป้งเรื่องยากกว่าติด F  อีก  หุหุหุ
 
อ่อ ว่าไปแล้ว  เทอมนี้เราทำข้อสอบได้ดีกว่าเทอมที่แล้วอีกนะ เย้เย้
 
มีหวังได้จบพร้อมเพื่อน  แต่ก้ต้องรอดูก่อนว่าคะแนนจะเป้งอย่างไง
 
เมื่อ  คืน  ก้ ต้องขอบคุณ เจฟมากที่อุตสามาติวให้  แต่เมื่อย มือมากเลย
 
เพราะเราติวกานทางเอ็มอะดิ  โห้กว่าจะพิมเสด  ตายไปเลย
 
แล้วก้จะบอกให้ว่า  วิชา  AIS  อ.ให้อธิบาย เสดเรา  น้ำถ่วมทุ่ง
 
เขียนจนปวดมือ  ส่วน  communication  ตายไปเลย ม่ายได้อะ
 
พรุ่งนี้ก้ถึงวันแม่แล้ว  ม่ายรู้จะซื้อไรให้แม่อะ  แต่เราว่าเราม่ายซื้อดีกว่า
 
เพราะแค่เรากราบแม่แม่ก้จะร้องไห้แล้ว  เราก้จะร้อง  บ่อน้ำตายิ่งอยู่ตึน
 
พรุ่งนี้ต้องกลับบ้านแต่เช้า  แต่ม่ายรู้จะเช้าได้แค่ไหน  ยิ่งตื่นสายอยู่
 
กลับบ้านตั้ง  3  วัน  ว่าจะพาน้องไปซื้อคอมพิวเตอร์ด้วย  ม่ายรู้จะเป้งยังไง
 
เอาเป้งว่า  ตอนนี้เรามีความสุขมากเลย  ในทุกๆเรื่อง  ขออย่าได้มีเรื่องใดมารบกวน
 
จิตใจเราอีกเลย
 
เราอยากอยู่อย่างนี้นานๆๆ 
 
 
 
 
8月7日

สอบ...สอบ...สอบ....!!!!!!

ผ่านมาได้  3  วิชา  สำหรับวิชาในคณะ    เหนื่อยเหลือเกิน
 
วันนี้เป้งวันที่เราสอบวิชาที่เราคิดว่ายากที่สุด  ขอบอกว่า  เราม่ายได้นอนทั้งคืนเลย
 
เพราะตั้งใจที่จะทำวิชานี้ให้มานได้  อ่าน  อ่าน  แล้วก้อ่าน  ได้  ต่าง  มานั่งอ่านเป้งเพื่อน
 
จนถึงเช้าเลย  อ่านเสร็จก้อาบน้ำไปสอบ  ร่างกายอ่อนเพลีย  นึกว่าจะจับปากกาม่ายได้
 
นั่งลงอ่านข้อสอบ  โอ้  มานม่ายยากอย่างที่คิดเลย  เราทำได้ทุกข้อเลย  แต่เสียความรู้สึกตรงที่
 
อาจารย์มาแก้ไขข้อสอบ ตอนเวลาจวนจะครึ่งชั่วโมงแล้ว   แล้วไอ้คนที่เราทำก่อนก้ต้องมานั่งแก้
 
เรารู้สึกว่าเทอมนี้เราตั้งใจเรียนมากเลย  ทำข้อสอบได้ดีกว่าเทอมที่แล้ว  สาธุ  ขอให้เกรดเฉลี่ยเพิ่มด้วยเทอด....ส่าธุ
 
เรารู้สึกว่าเทอมการทำตัวของเราดีขึ้นเยอะเลย  อาจเป้งเพราะเราโตเป้งผู้ใหญ่มากขึ้น
 
หรือ.....ว่า....เอ่อ ......เราเรียนจริยธรรมมากไป  ตอนนี้เพื่อนในกลุ่มของเรา   ฉานว่า พวกคุณจะเป้งบ้าเรื่อง  *กรรม  *วิบากกรรม  มากไปป่าววะ
 
เอ่อ  ดิฉันว่าพวกคุณที่เป้งเพื่อนดิฉันทั้งหลาย  กรุณา บ้าเรื่องนี้ให้น้อยหน่อยได้ไหมค่ะ   ดิฉันมีความเห้งว่า  คนที่เป้งมากที่สุดก้คือ
 
คุณ  สุรชาติ  โคสมบูรณ์  (ติ่งต่าง  หรือ  ต่างน้อย   หรือ  ตัวต่าง   หรือ  ตัวเล็ก  )   เลือกเอานะจะชื่อเล่นอารัยมาบอกดิฉันด้วย  รู้สึกว่าคุณจะเป้งเอามาก  ทำบุญเพื่อน  วิบากกรรม  จะส่งผล  (ชาตินี้คงม่ายวะรับกรรมเก่าไปก่อน)  รอชาติหน้าอาจจะเห้งผล  ผลดีหรือร้ายก้ม่ายรู้นะอันนี้แล้วแต่พินา
 
ต่อมา  คือ  คุณ  เสาวณีย์  กายาผาด  (ออด๊าช  หรือ  อ่ำ(อึ่ง)  )  รู้สึกว่าคุณนะจะได้รับกรรมเก่าเรื่องการพูดจานะค่ะเพราะคุณนะ  เออ  ขอใช้คำว่า  สะตอ  (ตอแหล)  ม๊ากมาก  โดยเฉราะ กะผู้ชาย  ส่วนกะเพื่อนเทอเป้งหญิงที่น่ารัก(ษา)  รักสวยรักงาม
 
พวกเค้าสองคน  เกิดวันเดียวกาน  ก้เลยมีนิสัยที่คล้ายกาน  เกือบทุกเรื่อง  เว้นเรื่องเดียว.......ต่างกะด๊าช  คงรู้  เรื่องนี้ดี
 
อ่าว  อ่าว   ไงมาพูดเรื่องเพื่อนได้วะ  งง  เลย  ตอนแรกพูดเรื่องไรวะ
 
เห้งไหม  เวงกำมีจิง   โอ๊ะ โยะ โหย      กลับไปอ่านดูแล้ว  พูดเรื่องสอบ  ต่อเลยนะ   วิชาที่เราว่ายากนะ
 
แต่  แต๋น  แตน.........การบัญชีบริหาร  หาร  หาร   (เสียงสะท้อน)  เพราะอยุ่ในห้องเราเรียนม่ายรู้เรื่องเลย  นี้คือ  วิบากกรรม
 
เหลือแค่ 2 วิชา  เราก็จะได้เป็นเอกราชเสียที   AIS and  Communnication    หุหุ  อันนี้ก้สุดยอดเลย
 
เดียวสอบแล้วจะมาเล่าใหม่รับลอง  นุก
8月2日

วันนี้ คือ อะไร อะ

  อ่อ  คือว่า  เรื่องนี้มานยากที่เล่าออกมาเป้งใจความได้ถ้าจะบอกว่าเสียใจไหม
 
เราว่าเราม่ายเสียใจเลยนะม่ายรู้จะเสียใจทำไม เพราะเราม่ายได้ทำไรผิดแล้วเค้าก้ม่ายได้มีความหมายต่อเราอีกแล้ว
 
ตอนนี้เรารู้สึกแต่เพียงเราได้ตัดผู้ชายคนนนี้ออกไปจากชีวิตเราได้อย่างเด็ดขาดแล้ว  เป็นเรื่องที่เราพยายามทำมาตลอด
 
แต่แล้ววันนี้  เป้นวันที่เราได้ทำในสิ่งที่เราตั้งใจ  ม่ายคิดเลยว่าจะจะง่ายด้ายขนาดนี้ทั้งๆที่เมื่อก่อน  จะเป้งบ้าตาย
 
แต่ตอนนี้สบายใจที่สุดในโลกเลย  เราคิดว่า อืม อย่างน้อยก้ม่ายต้องมานั่งต้องรักษาน้ำใจนะเพราะเค้าเป้งคนบ้านเดียวกาน
 
เพราะน้ำใจเค้ามีไว้ให้กะคนที่เรามีความรู้สึกดีดีให้ (สำหรับเราเราคิดอย่างนั้น)  ที่ผ่านคืออารัยวะตูงง กะชีวิตอะ
 
(ต่อให้ทุกข์ที่สุดก็ต้องผ่านพ้นได้)  เย้ๆๆๆๆๆ  สู้ๆๆๆๆๆ